Παρασκευή, 3 Σεπτεμβρίου 2010

"ΑΓΓΕΛΕ ΚΑΙ ΠΟΙΗΤΗ"-Από ανεκδοτη ποιητική συλλογή μου- Καλοκαίρι 2010

Ω,ΑΥΓΗ,
ΠΟΥ ΔΕΙΛΙΑΖΕΙΣ Ν'ΑΝΑΤΕΙΛΛΕΙΣ,
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΕΙΣ ΤΟΝ ΗΛΙΟ,
ΠΟΥ ΚΡΥΒΕΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ
ΣΕ ΜΕΡΗ ΣΚΙΕΡΑ ΚΙ' ΑΝΙΕΡΑ........
ΠΟΣΟ ΠΟΝΟ,
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΡΥΒΟΥΝ,ΔΥΟ ΜΑΤΙΑ,
ΠΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΕΝΙΑ ΔΑΚΡΥΑ ΧΑΡΑΣ ΜΟΙΡΑΖΟΥΝ.....
ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΜΑΤΙΑ
ΑΓΓΕΛΕ ΚΑΙ ΠΟΙΗΤΗ,
ΧΑΡΑΖΟΥΝ ΡΥΤΙΔΕΣ,
ΠΙΚΡΗΣ ΑΝΑΠΟΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΑΥΤΙΖΟΜΑΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ,
Σ' ΕΝΑ ΔΕΙΛΟ,
ΤΡΕΜΟΥΛΙΑΣΤΟ ΣΥΝΤΑΙΡΙΑΣΜΑ..........
ΝΙΩΘΩ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΙΧΙΛΑ,
ΤΟΥ ΔΙΚΟΥ ΜΟΥ,ΒΟΥΒΟΥ ΠΑΡΑΠΟΝΟΥ.......
ΜΙΑΣ ΨΥΧΗΣ,
ΠΟΥ ΓΕΛΑΕΙ,
ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΑΓΟΡΑΣΕΙ ΤΟ ΠΑΝΑΚΡΙΒΟ ΓΕΛΙΟ ΤΗΣ,
ΜΕ ΣΤΕΝΑΓΜΟΥΣ ΚΡΥΦΟΥΣ ΚΙ' ΑΝΕΚΦΡΑΣΤΟΥΣ......
ΜΑΧΑΙΡΙ ΚΟΦΤΕΡΟ ΤΟ ΔΑΚΡΥ,
ΠΟΥ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ ΣΤΑ ΒΛΕΦΑΡΑ......
ΤΑ ΠΛΟΚΑΜΙΑ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΝΥΧΤΑΣ,
ΞΕΔΙΠΛΩΣΑΝ ΠΑΛΙ,
ΜΕ ΑΔΙΑΝΤΡΟΠΗ ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ,
ΤΗΝ ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΡΩΤΙΚΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ.......
ΜΗΧΑΝΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ,
ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ,
ΠΕΡΙΦΕΡΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΓΚΑΛΙΑΖΟΥΝ
ΜΕ ΗΔΟΝΙΚΗ ΣΤΟΡΓΗ,ΤΟΥΣ ΚΑΒΟΥΣ,
ΠΟΥ ΔΕΝΟΥΝ ΤΙΣ ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ ΘΥΜΗΣΕΣ.....
ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ,
ΗΡΘΕΣ ΕΣΥ,
ΦΙΛΕ ΤΗΣ ΠΡΟΣΜΟΝΗΣ,
ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΞΟΡΓΙΣΤΙΚΑ ΑΠΛΗΣ ΣΟΥ,
ΡΑΓΙΣΜΕΝΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ,
ΓΙΑ ΝΑ ΜΟΥ ΘΥΜΙΣΕΙΣ,
ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΜΟΝΗ ΚΑΙ ΓΥΜΝΗ,
ΝΑ ΒΡΩ,
ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤ' ΟΝΕΙΡΟ,
ΨΗΓΜΑΤΑ ΑΓΑΠΗΣ,
ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΧΙΛΙΟΡΑΓΙΣΜΕΝΟ ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ..........
ΜΗΝ ΦΥΓΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ ΠΟΙΗΤΗ .......
Σ'ΕΧΩ ΑΝΑΓΚΗ......
ΓΙΑ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΤΟ ΕΙΔΩΛΟ ΜΟΥ,
ΣΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΡΑΔΑΣΜΟΥΣ,
ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΣΟΥ ΨΥΧΗΣ.......
ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ ΑΓΓΕΛΕ ΜΟΥ.........
Σ'ΑΓΑΠΩ,ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΕ ΞΕΡΩ......
ΓΙΑΤΙ,
ΜΟΥ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΕΙΣ,ΤΟΥΣ ΧΤΥΠΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ,
ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΑ.................... ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! !