Παρασκευή, 4 Νοεμβρίου 2011

"ΚΟΙΤΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ"-Ποίημα από την Ποιητική μου συλλογή "ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ"


ΚΟΙΤΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

Ένα δάκρυ ποταμός ,
τρομαγμένο και βουβό
μέσα στη μήτρα
της ίριδας
που δειλή και άτολμη,
δίστασε να το γεννήσει.
Παρήγορη η ανάσα
που σκαρφάλωσε
στο δίχτυ της ελπίδας,
μα τροχοπέδη
η γκρίζα απόχρωση
ενός ματωμένου ουρανού
που συντρόφευε την άρνηση.
Ματιά θολή,
κουρασμένη
απ' την καταχνιά
της αβέβαιης προσμονής.
Κι εγώ,
σ' ένα παγκάκι καθισμένη,
γέρνω στον ώμο μου
ν' απαγγιάσω,
κοιτώντας πάντα τον ουρανό.


Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2011

''ΚΙ' ΟΛΟ ΖΗΤΟΥΣΑ...''-ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΗ ''ΤΑ ΘΑΛΑΣΣΟΒΡΕΧΤΑ''-1988

Κι όλο ζητούσα

Μέσα στις υπερπόντιες περιπλανήσεις μου,

εραστής τ΄ άπιαστου κι άγνωρου υπήρξα,

να το ξέρεις.

Μπούσουλα εγώ δεν είχα

στις πικροθάλασσες της μοναξιάς

που μ' αλυσόδενε.

Φεγγάρια λαμπροφώτεινα κι ονειρευτά,

του ιδανικού που σάλευε στη σκέψη

καρτερούσα.

Μιά πολιτεία ζήταγα να βρώ,

σαν του αρχαίου φιλόσοφου

την πολυποθημένη.

Κι ίσως αλήθεια λογισμέ,

βαριόμοιρα μοιρολογάς,

εκείνα που δεν μ' άφησες ν' αγγίξω.

Ίσως δειλά ο Απόλλωνας

Ολύμπιο φως να έριξε

στ' ακροθαλάσσια τ' ονείρου του Πλατωνικού.

Κι ακόμα,αυτό που ζήταγα

στις πύλες της ματιάς της μακρινής,

μπροστά μπορεί να ήταν.

Μα εγώ και δίκια τόπες ακριβέ,

πως ήμουν θάνατος για με

και πίκρα και αφάνεια.

Το χέρι μου ήταν θάνατος

που τα σχοινιά των κάβων

στη μαύρη θάλασσα έθαβε.

Μπορείς να πεις σαν άλλοτε

πως κάποια Ιθάκη εγώ

ζητούσα για να φτάσω,

χωρίς να θέλω να την δω.

Μου 'λεγες,πως αυτοσκοποί

γίνονται πάντα αληθινοί

μέσα απ' τη δύναμη του νου μας.

Κι ότι ποθήσει η ύπαρξη,

ωραίο και ιδεατό

μπορεί να το 'βρει κάποτε,

όταν εκείνη θέλει.

Μα ίσως να μην το 'θελα

κείνο που ζήταγα να βρω

κάποτε ν' αποκτήσω.

Κι ας τόχα δει από μακριά,

σαν βόρειο σέλας της ζωής

τα φύλλα να φωτίζει.

Γιατί αν κάποτε έφθανα

στου ιδανικού τα λιόλουστα,

τ' απάτητα τα μέρη,

τότε μέσα στα ονείρατα

τι άλλο να ζητούσα;

Μέσα στις πικροθάλασσες

της γλυκειάς προσμονής

το ιδανικό μου πλησίασα,

μα τ' απέφυγα,

και το ξέρεις.

Κι όλο ζητούσα......

''ΓΕΛΑ ΦΙΛΕ''-ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΗ- ''ΦΑΣΜΑΤΙΚΕΣ ΠΤΥΧΕΣ''-1990

Γέλα Φίλε

Γέλα φίλε με την πόρνη

που ζητιανεύει χαρά,

χωρίς ηδονή

στ΄ άδειο σακί από πέτρες

που ρήμαξε

τη ρηχή ζωή της.

Γέλα φίλε με τον αλήτη

που ψαχουλεύει ψίχουλα,

χωρίς ανθρωπιά

στ΄ άδειο βαγόνι

που συντρόφεψε

τη μοναξιά του.

Γέλα φίλε με τον ταξιδεμένο

που αναζητά ουρανούς,

χωρίς αρχή

στις μαύρες σύριγγες

που σημάδεψαν

την πορεία του.

Γέλα φίλε με τον άγνωστο

που συναντάς

μπροστά σου,

χωρίς είδωλο

μπρος στον καθρέφτη

που αναγνωρίζεις

τον εαυτό σου.

''ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΙΑΛΟΓΗΣ''-ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΗ ''ΕΚΤΗ ΑΙΣΘΗΣΗ''- 1998

Ανθρωποι Διαλογής

Άνθρωποι διαλογής

και μη,

διάφανοι χαρακτήρες

αλλοιωμένοι

από την παρουσία

της υποκρισίας.

Κατασταλαγμένες φιγούρες

τραγικές,

έρμαια του καιρού

περιδιαβαίνουν

δίχως σκοπό,

ανέμελες μαριονέττες.

Πιόνια σκακιού

διαχρονικά

με απαράβατους νόμους

δεμένα

προσπαθούν να ξεφύγουν

από την σκιά τους.